عمو پورنگ ( داريوش فرضيايي )

وبلاگ گروهی از علاقمندان عمو پورنگ ( داریوش فرضیایی )

دنیای قشنگ عمو پورنگ

عمو پورنگ که کودکی از یاد رفته و از دست رفته ما را به تصویر می کشد و می

کشاندمان

تا فضای عالم بچگی ها  ، نه تنها کودکان که بزرگ ترها را همراه خود کرده است به این

دلیل که مظهر" کودکی بازیافته" است.

عمو پورنگ اگر توانسته موفقیت به دست بیاورد  ازاین رو نیست که با زبان بچه ها سخن

می گوید  ،ازاین روست که خودش  کودک درون خویش را پیدا کرده و به نمایش گذاشته

است. این کودکی بازیافته مطلوب همه است از کوچک ترها و بزرگ ترها. 

عمو پورنگ با سادگی  ،با صمیمیت ،  باایجاد شوخی های قافیه دار ،خود را از مجریان

دیگر  که برخوردهایشان بسته و رسمی است جدا کرده است.

کودکی بازیافته عمو پورنگ به حدی برایم جذاب بوده که بعدازظهرها با شروع سیمای

کودک احساس می کنم کودکی ام برگشته است و دقایقی چند  قادرم به دنیای کودکی

خویش نگریسته و حضورش را بیابم. عمو  پورنگ در س شفای کودک درونی است   ،

درس دوباره خوانی ارزش های فراموش شده  و درس حل کردن مسئله ای که شاعر

گفته است: "زمانه کودکی های مرا خط د ولی ماندی   -

                                  تو چون دلشوره شبهای سخت امتحان با من..." 

 

 

  
نویسنده : مژگان ذوالفقاری ; ساعت ٥:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/٩
تگ ها :